ایرانِ قوی، ورزشِ قوی

      
30/خرداد/1405
|
16:06
|
کد خبر: ۹۳۹۷۱
۱۰:۳۵
۱۴۰۵/۰۳/۱۶

فابینیو: دورانی که در لیورپول داشتم، فراموش نشدنی است

فابینیو: دورانی که در لیورپول داشتم، فراموش نشدنی است

کیهان ورزشی-

 

شاید خبرسازی‌ها به برخی از بازیکنان اختصاص داشته باشد، اما وقتی فابینیو عضوی از تیم‌تان باشد، اتفاقات خوبی رخ می‌دهد. در فصل ۲۰۱۷-۲۰۱۶، این بازیکن برزیلی یکی از اعضای کلیدی تیم جوان موناکویی بود که برخلاف تمام پیش‌بینی‌ها تا نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان آن سال پیش آمد و پاری‌سن‌ژرمن را نیز در مسیر قهرمانی لیگ مغلوب کرد.

او بعد از آمدن به آنفیلد نه تنها به قهرمانی لیورپول در لیگ قهرمانان کمک کرد، بلکه خیلی زود فاتح لیگ برتر شد تا این باشگاه به اولین قهرمانی خود در لیگ از سال ۱۹۹۰ برسد. هافبک برزیلی در سال ۲۰۲۲ نیز جزو نامزد‌های دریافت توپ طلا شد. سه سال قبل، این بازیکن ۳۲ ساله به لیگ عربستان رفت، اما هنوز هم نشانه‌هایی از افت در او دیده نمی‌شود. فابینیو فصل گذشته با الاتحاد به قهرمانی لیگ عربستان رسید و اگر چه این فصل در میان ۴ تیم برتر قرار ندارند، اما عملکرد این هافبک به گونه‌ای بوده که دوباره به تیم ملی برزیل دعوت شود.

او در گفت‌و‌گو با "فورفورتو" در مورد اتفاقات مختلف دوران فوتبالش صحبت کرد. این مصاحبه را در ادامه می‌خوانید.

* قبل از انجام اولین بازی‌تان در رده بزرگسال برای فلومیننزه، در ۱۸ سالگی به تیم پرتغالی ریو‌آوه رفتید و بلافاصله به طور قرضی به رئال‌مادرید پیوستید. ماجرا چه بود؟

در دو تورنمنت زیر ۲۰ ساله‌ها برای برزیل درخشیده بودم. ریوآوه به من علاقه نشان داد و به نظر می‌رسید فرصتی عالی است. در تمرینات پیش‌فصل این تیم شرکت کردم ولی تیم جوانان رئال‌مادرید که به تازگی دنی کارواخال را از دست داده بود، به یک مدافع راست جدید نیاز داشت و ناگهان فرصتی عالی برای من پیش آمد.

* حقیقت دارد که وقتی به رئال‌مادرید رسیدید ژوزه مورینیو برای دیدار با شما به هتل آمد؟

بله. به مادرید رسیدم و به هتل رفتم تا بخوابم و صبح کسی در اتاقم را زد. نمی‌دانستم چه کسی است و فکر کردم پیشخدمت هتل است، اما ژوزه مورینیو و مدیر برنامه‌هایم بودند. آمادگی نداشتم و با لباس‌های نامناسب در را باز کردم. آنقدر خجالت کشیدم که عذرخواهی کردم، اما او خندید و گفت که فقط آمده به من خوشامد بگوید.

* یک بازی برای تیم اصلی رئال‌مادرید انجام دادید و حتی یک پاس گل هم فرستادید. بازی کنار رونالدو و دی‌ماریو چطور بود؟

خیلی ویژه. بازی در لالیگا و پوشیدن پیراهن رئال‌مادرید رویای افراد زیادی است. توانستم مستقیما در به ثمر رسیدن یک گل نقش داشته باشم که آن روز را ویژه‌تر کرد. اولین حضور در برنابئو فراموش‌نشدنی بود و توانستم با آسودگی خاطر بازی کنم، چون تیم ما از حریفش پیش بود.

* در سال ۲۰۱۳ در حالی که هنوز برای ریوآوه بازی نکرده بودید، به موناکو رفتید. ابتدا به طور قرضی و دو سال بعد به شکل دائمی. چرا بیشتر در رئال‌مادرید نماندید؟

می‌توانستم یک فصل دیگر در تیم جوانان رئال بمانم، اما آنها می‌دانستند که دوست دارم در تیم اصلی باشگاه باشم. اگر در تیم جوانان می‌ماندم شاید می‌توانستم به این هدف برسم. این تیم در دسته دو بازی می‌کرد که سطح خوبی داشت ولی وقتی موناکو با پروژه جدیدش به سراغم آمد، از فرصت استفاده کردم. تصمیم درستی بود.

* در سال ۲۰۱۵ اولین بازی ملی‌تان را انجام دادید. پوشیدن پیراهن زرد تیم ملی برای اولین بار چه حسی داشت؟

اولین بار این پیراهن را در تیم  زیر ۲۰ ساله‌ها پوشیده بودم. حس بی‌نظیری است. نمی‌توانید باور کنید که این پیراهن را بر تن دارید. اولین بازی‌ام برای تیم بزرگسالان هم خیلی ویژه بود، به خصوص که در سائوپائولو و نزدیک خانه‌ام برگزار می‌شد. برخی از اعضای خانواده‌ام برای تماشا آمدند. دیداری دوستانه مقابل مکزیک بود. ۴۵ دقیقه بازی کردم و به نظرم عملکردم خوب بود.

* در دوران حضورتان در موناکو، کیلیان امباپه در حال رشد در تیم‌های پایه بود. در چه مقطعی حس کردید که استعداد تبدیل شدن به یک بازیکن در کلاس جهانی را دارد؟

به نظرم وقتی ۱۶ ساله بود شروع به تمرین با ما کرد. در آکادمی در مورد او زیاد حرف می‌زدند و می‌گفتند یک ستاره است. وقتی او به تیم اصلی آمد، من در حال انجام بازی‌های ملی بودم و وقتی برگشتم، هم‌تیمی‌هایم گفتند یک بازیکن بااستعداد جوان به تیم اصلی آمده است. وقتی او را دیدم، بلافاصله فهمیدم با سایرین فرق دارد. از همان اول شخصیت زیادی از خود نشان داد. همیشه بسیار سریع بود. اولین دقایق بازی کردنش را نیز به خاطر دارم. خیلی زود شروع به گلایه کرد که به اندازه کافی به او بازی داده نمی‌شود. مربی برای آزمایش، در دیدار بعدی از ابتدا این مهاجم را در ترکیب گذاشت و او خیلی خوب کار کرد و به تدریج دارای اعتماد به نفس بیشتری شد، اما بعد از بازی در لیگ قهرمانان مقابل منچسترسیتی بود که به بازیکن ثابت تبدیل شد. او از آن بازی به بعد، شروع به درخشیدنی کرد که هنوز هم ادامه دارد.

* آن تیم موناکو ستاره‌های جوان زیادی نظیر برناردو سیلوا، توماس لمار و تیمو باکایوکو داشت. آیا می‌شد پیش‌بینی کرد که آن تیم در فصل ۲۰۱۷-۲۰۱۶ دستاورد‌های زیادی خواهد داشت؟

پاری‌سن‌ژرمن همیشه مدعی قهرمانی است و به همین خاطر برنامه ما این بود که نزدیک این تیم بمانیم و ببینیم چه می‌شود. تیم ما در بازی‌های مهم آن فصل خیلی خوب بود. همه بازیکنان‌مان بعد از ترک موناکو عملا به باشگاه‌های بزرگ‌تر رفتند. تیم جوانی بودیم که تعهد زیادی در زمین داشتیم. در مقطعی می‌گفتیم که اگر همه بازیکنان‌مان در دسترس باشند، هیچ تیمی نمی‌تواند شکست‌مان دهد. در طول فصل آن اعتماد به نفس را حفظ کردیم و همین به ما کمک کرد قهرمان لیگ شویم و به نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان و جام حذفی فرانسه برسیم. چند تیم فوق‌العاده را با انجام فوتبالی زیبا شگفت‌زده کردیم.

* در تابستان ۲۰۱۷ باشگاه‌های زیادی به دنبال جذب شما بودند. چقدر نزدیک بود به تیمی دیگر بروید؟

منچسترسیتی به من علاقه نشان داد، اما گفت وگوهایمان خیلی زود به پایان رسید. سپس با پاری‌سن‌ژرمن صحبت کردم ولی آن هم نهایی نشد. بعد از فصلی که گذرانده بودم، می‌خواستم موناکو را ترک کنم. به نظرم همه چیز درست پیش رفت، چون سال بعد، در نهایت به لیورپول پیوستم.

*در سال ۲۰۱۸ به لیورپول رفتید. چرا آنفیلد را انتخاب کردید؟

همیشه می‌خواستم در لیگ برتر بازی کنم. لیورپول علاقه زیادی نشان داد و می‌خواست با یورگن کلوپ و سبک بازی باشگاه آشنا شوم. به لیورپول رفتم و گفت وگوی خوبی با کلوپ و مدیران باشگاه داشتم. در آن مقطع، آنها هنوز به فینال لیگ قهرمانان نرسیده بودند، اما عملکردشان خیلی خوب بود. تصمیمم را گرفتم و گفتم لیورپول همان باشگاهی است که می‌خواهم به آن بپیوندم.

* حضور روبرتو فیرمینو و آلیسون در کنارتان به شما کمک کرد؟

خیلی زیاد. همزمان با آلیسون به لیورپول آمدم ولی فیرمینو از قبل آنجا بود. آلبرتو مورنو نیز که اسپانیایی است، همین‌طور. او زمان زیادی را با فیرمینو، لوکاس لیوا و فیلیپه کوتینیو گذرانده و عملا یک برزیلی شده بود. کمک آنها برای من و خانواده‌ام اهمیت زیادی داشت. فیرمینو و خانواده‌اش هر چه در توان شان بود انجام دادند تا حس خوبی داشته باشم و در انگلیس جا بیفتم. مطمئنم آلیسون هم چنین حسی دارد.

* بازی زیر نظر یورگن کلوپ با سبک "گگن‌پرسینگ" چطور بود؟

بسیار ویژه. تیم ما در تاریخ لیورپول ماندگار خواهد بود، چون واقعا دوره‌ای جدید را رقم زد. همه چیز را بردیم و واقعا برنامه‌های کلوپ را درک می‌کردیم. از نظر فیزیکی خیلی سخت بود ولی از آن لذت می‌بردید. به این سبک بازی عادت می‌کنید. کلوپ انتظارات زیادی دارد، اما از او و کادر فنی‌اش چیز‌های زیادی یاد گرفتم.

* آیا خاطره‌ای از کلوپ از دوران حضورتان در لیورپول دارید؟

او بعد از شکست در دیدار دور رفت مرحله نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان فصل ۲۰۱۹-۲۰۱۸ مقابل بارسلونا، پیش من و سادیو مانه آمد. سایر بازیکنان رفته بودند و فقط من و مانه در رختکن بودیم. کلوپ کاملا خونسرد بود، نگاهی به ما کرد و گفت مطمئن است که نتیجه را در دیدار برگشت عوض می‌کنیم. تصور کنید به تیمی مثل بارسا با سه گل باخته‌اید و او چنین حرفی می‌زند، اما حرف عجیبی نبود، چون در نیوکمپ خوب بازی کردیم و نتیجه گویای اتفاقات درون زمین نبود. گفتنش عجیب است ولی به نظرم حتی بهتر از بارسا بودیم. آنها ۴ یا ۵ فرصت داشتند و ۳ گل زدند. می‌دانستیم می‌توانیم در خانه شکست‌شان دهیم. از آن لحظه به بعد، جوی فوق‌العاده ایجاد کردیم و آن بازی را در آنفیلد انجام دادیم.

* جو رختکن قبل از دیدار برگشت مقابل بارسلونا در سال ۲۰۱۹ چطور بود؟

با وجود این که بدون صلاح و فیرمینو بازی می‌کردیم، آن روز اعتماد به نفس بالایی داشتیم. هر چه به شروع بازی نزدیک‌تر می‌شدیم، اعتماد به نفس‌مان بالاتر می‌رفت.

* بهترین لحظه دوران بازی‌تان تا امروز چه بوده است؟ دیدار برگشت مقابل بارسلونا؟

مصاف با بارسا از نظر فردی بهترین بازی‌ام نبود، اما قطعا خاطره‌انگیزترین دیدار دوران حرفه‌ای‌ام است. بارسلونا در آن فصل لیونل مسی، لوئیز سوارز و کوتینیو را داشت و می‌خواست فاتح سه گانه شود. تیم قدرتمندی داشتند. خیلی زود با یک گل پیش افتادیم، بعد آنها حمله کردند و دو موقعیت خوب داشتند. در نیمه دوم در عرض سه دقیقه دو گل زدیم و بعد تیم آنها متزلزل شد. با سه گل اول خیلی خوشحال شدم، اما با گل چهارم، همه چیز گیج‌کننده شد و حتی نتوانستم درست جشن بگیرم.

* در اولین فصل حضورتان در لیورپول فاتح لیگ قهرمانان شدید ولی لیگ را با اختلاف تنها یک امتیاز به منچسترسیتی واگذار کردید. از دست رفتن جام در آخرین دیدار فصل چقدر ناراحت‌کننده بود؟

دردناک بود، اما چون فینال لیگ قهرمانان در پیش بود، کمتر ناراحت شدیم، زیرا هنوز فرصت داشتیم فصل را به شکل خوبی به پایان برسانیم. از دست دادن قهرمانی لیگ برتر به آن شکل بد بود، به خصوص اگر به این موضوع فکر کنید که ما ۹۷ امتیاز به دست آورده بودیم! با این حال تمرکزمان را روی فینال لیگ قهرمانان گذاشتیم و به آن ناکامی اهمیت چندانی ندادیم و بلافاصله فاتح لیگ قهرمانان شدیم.

* فینال لیگ قهرمانان مقابل تاتنهام چطور بود؟

یکی از ویژه‌ترین دیدار‌هایی که با پیراهن لیورپول تجربه کردم. باشگاه چندین سال هیچ جامی نبرده بود و فشار زیادی روی‌مان وجود داشت. من اولین فصلم با لیورپول را می‌گذراندم و چندان فشاری حس نمی‌کردم. بیشتر می‌خواستم اولین لیگ قهرمانانم را فتح کنم. در همان دقایق اول گلزنی کردیم و بعد این حس به وجود آمد که می‌خواهیم با همین یک گل کار را تمام کنیم. چندین موقعیت وجود داشت، اما اهمیتی به نحوه بازی‌مان نمی‌دادیم و فقط می‌خواستیم برنده شویم. وقتی اوریگی گل دوم را زد، خیال‌مان راحت شد. قهرمانی در حالی که بسیاری از دوستان و خانواده‌ام در ورزشگاه بودند، خیلی ویژه بود.

* جشن قهرمانی چطور بود؟

جشن قهرمانی در استادیوم عالی بود ولی بهترین خاطره من از جشن قهرمانی خیابانی در شهر و هنگامی است که به لیورپول برگشتیم. یکی از بهترین چیز‌هایی بود که تا به حال تجربه کرده‌ام. می‌دانستم هواداران فوق‌العاده‌ای داریم، اما دیدن آن همه هوادار در خیابان باعث شد درک بیشتری داشته باشم که چقدر هوادار داریم و آنها چقدر عاشق باشگاه هستند.

* چه حسی داشت که یکی از اعضای کلیدی تیم در مسیر پایان دادن به قهرمان نشدن در لیگ بعد از ۳۰ سال بودید؟

آن سال واقعا عالی بود. فکر می‌کنم اولین شکست‌مان در هفته ۲۸ بود. مردم در مورد تکرار رکورد شکست‌ناپذیری آرسنال حرف می‌زدند، نه فقط به خاطر نتایج، بلکه به خاطر نحوه بازی‌مان. در لیگ قهرمانان هم خوب بودیم. متاسفانه در آن فصل درگیر کرونا شدیم و به همین خاطر وقتی به قهرمانی رسیدیم، هواداران در آنفیلد نبودند و در ضمن نتوانستیم برای جشن خیابانی در کنار آنها باشیم. خیلی ناراحت‌کننده بود ولی تیم خوبی داشتیم و رکوردشکنی کردیم.

* از شب قهرمانی در لیگ چه خاطره‌ای دارید؟

در هتل دیدار چلسی و منچسترسیتی را تماشا می‌کردیم. تجربه جدیدی برای من و خیلی از هم‌تیمی‌هایم بود. تجربه خوبی بود که همه کنار هم جمع بودیم. توانستیم در کنار هم جشن بگیریم. نحوه قهرمان شدن‌مان متفاوت بود، اما نتوانست لذت رسیدن به هدف‌مان را از بین ببرد.

* در برخی از مقاطع در دفاع راست بازی کردید و به خاطر مصدومیت‌ها هم اکثر اوقات مجبور می‌شدید مدافع وسط باشید. کار سختی بود؟

اولین باری که در دوران حرفه‌ای خودم در پست مدافع میانی بازی کردم در لیورپول بود و در اولین فصل حضورم در این تیم اتفاق افتاد. آن زمان فقط در چند بازی در آن پست بازی کردم، اما در فصل سوم، بار‌ها این اتفاق افتاد. مشکلی با بازی در آن پست ندارم. به نظرم اتفاق مثبتی بود، چون ثابت کردم می‌توانم در آنجا هم خوب بازی کنم. اگر امروز هم لازم شود، می‌توانم با اعتماد به نفس بیشتری در آن قسمت از زمین قرار بگیرم، زیرا تجربه‌اش را دارم.

* لیورپول در فصل ۲۰۲۲-۲۰۲۱ تنها دو بازی با چهارگانه فاصله داشت ولی با فاصله اندک لیگ قهرمانان و لیگ برتر را از دست داد. با وجود فتج اف‌ای کاپ و لیگ کاپ، از ناکامی در فتح چهارگانه ناراحت شدید؟

دو جام فتح کردیم و نمی‌توان گفت فصل ناامید‌کننده‌ای داشتیم، اما با توجه به امکان فتح دو جام مهم دیگر در نهایت این حس را داشتیم که تلاش‌مان کافی نبوده است. یک بار دیگر در لیگ یک امتیاز کمتر از منچسترسیتی به دست آوردیم. اگر فاتح لیگ قهرمانان می‌شدیم، این حس وجود داشت که بتوانیم فصل را به شکلی خاطره‌انگیز به پایان برسانیم ولی در فینال باختیم.

* آیا احساس نمی‌کنید که باید بیش از ۳۰ بازی ملی برای برزیل انجام می‌دادید؟

در موقعیت‌هایی که فرصت بازی داشتم، به نظرم عملکردم خوب بود و به همین خاطر ناراحت نیستم، چون همیشه هر چه در توان داشتم انجام داده‌ام تا فرصت بازی به دست بیاورم و از این فرصت‌ها بیشترین استفاده را ببرم.

* در انتخابی جام‌جهانی ۲۰۲۲ خیلی برای تیم ملی بازی کردید، اما در نهایت فقط در دیدار آخر مرحله گروهی به میدان رفتید ...

عملکرد خوبی مقابل کامرون داشتم. مشخصا همیشه دوست دارید بیشتر بازی کنید. به عنوان یک هافبک دفاعی، همیشه فکر می‌کنم که اگر در حال بردن بازی هستیم و می‌خواهیم نتیجه را نگه داریم، به میدان خواهم رفت، اما در آن جام‌جهانی هیچوقت چنین شرایطی پیش نیامد. دیدار مرحله یک چهارم نهایی مقابل کرواسی که در پنالتی‌ها حذف شدیم، یکی از موقعیت‌هایی بود که می‌توانستم به بازی بیایم.

* چرا تصمیم به ترک لیورپول گرفتید و چه باعث شد در ۲۹ سالگی تصمیم به حضور در لیگ عربستان بگیرید؟

۵ سال در لیورپول بودم و وقتی پیشنهاد تیم عربستانی رسید، با دقت آن را در کنار خانواده‌ام بررسی کردم، چون از لیورپول و این شهر خیلی خوش‌مان می‌آمد. در لیورپول خانه خریده بودیم و قصد داشتیم مدتی طولانی آنجا بمانیم. با این حال تصمیم گرفتم پیشنهاد تیم عربستانی را قبول کنم. در حالی به عربستان آمدم که به دستاوردم در لیورپول افتخار می‌کنم. چالش جدید، کشور جدید و فرهنگ جدیدی بود، اما اشتیاق قهرمانی اصلا تغییر نکرد. در اولین فصل حضورم در الاتحاد، این تیم در ۶ تورنمنت حضور داشت و توانستم یکی از بازیکنان اصلی در این مسیر باشم. البته بستن قراردادی بسیار سودآور هم تاثیر خیلی زیادی بر تصمیم من داشت.

* دوران حضورتان در لیورپول را چطور ارزیابی می‌کنید؟

نمی‌دانم که می‌توانم آن را با کلمات توصیف کنم یا نه. دیدن ورزشگاه‌های پر از هوادار در تور‌های پیش‌فصل، نشان می‌دهد این باشگاه چقدر بزرگ است. هواداران به باشگاه تعصب زیادی دارند. دوست دارم همیشه در تیمی بازی کنم که هواداران پرشوری داشته باشد، چون تجربه‌ام در لیورپول خیلی خاص بود. دورانی که در این تیم داشتم، فراموش نشدنی است.

* در پایان سال ۲۰۲۵ به تیم ملی برگشتید. آیا امیدوارید که در جام‌جهانی پیش‌رو حضور داشته باشید؟

بازگشت به تیم ملی اتفاق ویژه‌ای است و از زمانی که به عربستان آمده‌ام،  یکی از اهدافم بوده است. می‌دانم که هنوز می‌توانم در ترکیب قرار بگیرم و بازیکنی کلیدی باشم. به همین خاطر تمام خواسته‌ام این بود که فرصتی برای حضور در تمرینات به من داده شود تا نشان دهم چقدر خوب هستم. در مورد حضور در جام‌جهانی پیش‌رو  به نظرم شانس دارم تا در فهرست نهایی قرار بگیرم. به سختکوشی ادامه می‌دهم تا این فرصت را به دست بیاورم.

 

*آرمین زمانی

ارسال نظر